Σκοπός του παρόντος σχολίου δεν είναι η υπεράσπιση κάποιας θρησκείας, αλλά ο σχολιασμός της ολοένα και αυξανόμενης αντιπαλότητας έναντι οποιασδήποτε θρησκευτικής πεποίθησης η οποία πολλές φορές φτάνει στα όρια του φανατισμού. Αφορμή υπήρξε μια αντιπαράθεση σε μια λίστα που είμαι γραμμένος και συγκέκριμένα ένα πολύ εύστοχο σχόλιο που παρατέθηκε:www.ppol.gr/fullarticle?id=3211
Αποσπάσματα:
"Η επιθετικότητα και η μισαλλοδοξία που εκφράζει η νέα γενιά άθεων συγγραφέων για το θρησκευτικό φαινόμενο, εντέλει βλάπτει καίρια την υπόθεση που υποτίθεται πως θέλουν να υποστηρίξουν..."
"Όπως το έθεσε ένας σχολιαστής στη Νέα Υόρκη, είχαμε συνηθίσει τη μισαλλοδοξία των θρησκόληπτων και τώρα οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη μισαλλοδοξία των άθεων.
...
Ο κίνδυνος είναι πως αυτή η επιθετικότητα και η απουσία ανεκτικότητας προς κάθε είδους θρησκευτικότητα αποπροσανατολίζει τη συζήτηση από τα πραγματικά ενδιαφέροντα ζητήματα που ανάδειξαν οι πρόσφατες αντιπαραθέσεις μεταξύ θρησκείας κι επιστήμης."
...
Ο κίνδυνος είναι πως αυτή η επιθετικότητα και η απουσία ανεκτικότητας προς κάθε είδους θρησκευτικότητα αποπροσανατολίζει τη συζήτηση από τα πραγματικά ενδιαφέροντα ζητήματα που ανάδειξαν οι πρόσφατες αντιπαραθέσεις μεταξύ θρησκείας κι επιστήμης."
Διαβάζοντας τη συζήτηση στη λίστα, αλλά και το άρθρο στο λινκ που παρατέθηκε, ήρθαν στο μυαλό μου άπειρες συζητήσεις είτε εκ του σύνεγγυς είτε διαδικτυακές οπου διαπίστωσα μια επιθετικότητα έναντι του οτιδήποτε εκφράζει μια θρησκευτική διάσταση σε βαθμό που δεν δικαιολογούταν από την πραγματικότητα. Αυτή η αντιπαλότητα αφορούσε είτε στο ζήτημα της ύπαρξης του Θεού, είτε στη συμπεριφορά των θρήσκων ατόμων αλλά και των εκάστοτε εκκλησιών.
Προφανώς, μια έλλογη αντιπαράθεση με κάποιες εκφάνσεις της θρησκευτικότητας όχι μόνο είναι λογική, αλλά και επιβεβλημένη. Αυτό που μου είναι όμως ακατανόητο είναι η μηδενική ανοχή που παρατηρώ σε πολλούς φίλους μου, άλλα και σε αρκετούς κοινωνικούς χώρους έναντι του θρησκευτικού φαινομένου.
Αναμένω τα σχόλια σας με πάρα πολύ ενδιαφέρον ....
3 σχόλια:
Θα συμφωνήσω απόλυτα στο θέμα της μισαλλοδοξίας. Η ανοχή σε διαφορετικές απόψεις είναι αξία καθιερωμένη από την αρχαία ακόμα Ελλάδα, και απαραίτητη για τη ειρηνική συνύπαρξη σήμερα, που ακόμα και στην Ελλάδα η ομοιογένεια του πληθυσμού δίνει αργά μα σταθερά τη θέση της σε ένα ψηφιδωτό διαφορετικών φυλών, θρησκειών, τρόπων ζωής κλπ.
Από την άλλη όμως ο σχολιασμός της κοινωνικής συμπεριφοράς ατόμων ή οργανισμών δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Σέβομαι π.χ. τους μουσουλμάνους, αλλά κάποια ανθρώπινα δικαιώματα είναι πάνω από τη θρησκεία, οπότε δεν θα πάψω να κατακρίνω τη στάση πολλών εξ αυτών (όχι όλοι) απέναντι στις γυναίκες.
Περιμένω ακόμα το σχόλιό σου στο blog του suspect στο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας...
Αυτό που εντέχνως αποκρύπτουν οι άθεοι είναι ότι και οι ίδιοι είναι απόλυτα προσηλωμένοι σε ένα δόγμα, με τη μόνη διαφορά ότι αυτό δεν περιλαμβανει ένα Θεό. Και μάχονται απεγνωσμένα και πολλές φορές μισαλλόδοξα για τη διάδοση του δόγματός τους.
Αυτό που με ενοχλέι, χωρίς α είμαι ιδιαίτερα θρήσκος, είναι ότι όπως και οι θρησκείες οι άθεοι παρουσιάζονται ως πρεσβευτές της μοναδικής αλήθειας. Και ΄πολλά από τα προβλήματα σχετικά με τις θρησκείες δημιουργήθηκαν ακριβώς από αυτή την ακράδαντη πίστη της κάθε μιας χωριστά ότι αποτελεί τη μια και μοναδική αληθινή θρησκεία.
Επίσης κάτι εξαιρετικά ενοχλητικό είναι ότι οι άθεοι παρουσιάζουν τους ευατούς τους σαν τους μόνους πραγματικούς ορθολογιστές, λες και η ύπαρξη ή όχι του θείου μπορεί να αποδειχτεί με τη δύναμη της λογικής...
Νομίζω πως γενικά δεν υπαρχει κάποια εκτεταμένη αντιπαράθεση μεταξύ αθέων-θρήσκων σε φιλοσοφικό επίπεδο. Συνήθως τέτοιου είδους διαμάχες υπάρχουν σαν επέκταση κάποιων τοπικών αντιπαραθέσεων. (πχ. η αντιπαράθεση μεταξύ αθέων-θρήσκων στην Ελλάδα αποτελεί επέκταση της διαμάχης για τον ρόλο της εκκλησίας στην δημόσια ζωή και είναι ανεξάρτητη από αντίστοιχες αντιπαραθέσεις σε Γαλλία ή Αμερική). Αν θέλουμε να αναλύσουμε το φαινόμενο θα πρέπει να περιορίσουμε την συζήτηση (πχ. στην Ελλάδα) αλλιώς δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα.
Δημοσίευση σχολίου